Bohumil Hrabal, często w swojej twórczości, wspominał o wypracowaniach nadobowiązkowych, pisanych przez siebie podczas edukacji szkolnej, próżno jednak w Jego dorobku doszukać się opowiadania zatytułowanego w ten właśnie sposób.

„Wypracowanie nadobowiązkowe z Bohumila Hrabala”, autorstwa Rafała Szamburskiego,
w stylistyce nawiązuje do prozy hrabalowskiej i jest jednocześnie hołdem złożonym wielkiemu, czeskiemu pisarzowi.

Wypracowanie opowiada historię człowieka, który 32 lata spędził w punkcie skupu butelek,
stoczył się w alkoholizm, podźwignął się z niego by osiągnąć życiowy sukces, stając się majętnym człowiekiem, jednocześnie właścicielem zakładu przetwarzającego surowce wtórne. Sukces
życiowy bohater zawdzięcza swojej wielkiej wartości - miłości do pracy oraz szacunkowi dla
miejsca ustanowionego dla niego przez los. Tym miejscem był oczywiście punkt skupu butelek.

Wypracowanie napisane zostało w pierwszej osobie. Dla bohatera odbiorcą, jednocześnie słuchaczem dziejów jego życia, jest tajemnicza pani doktor, przed którą snuje koleje swojego niełatwego acz naszpikowanego humorem życia, a z którą niebawem ma połączyć go więź małżeńska.

Utwór cechuje szeroka skala emocji od irytacji po wzruszenie. Napisany jest w sposób ciepły,
z pochyleniem się nad człowiekiem, bez oskarżania go czy dokonywania wobec niego ocen.